វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណោះ
ន. [ដំ-ណោះ]
ការដោះ, ពាក្យដោះ, ដំណើរដោះស្រាយ :
ការដោះ, ពាក្យដោះ, ដំណើរដោះស្រាយ :
ការដោះ, ពាក្យដោះ, ដំណើរដោះស្រាយ :
“ចោទប្រកាន់គេមិនជាប់ទេ គេមានដំណោះស្រាយច្រើនយ៉ាងណាស់។ ដំណោះពិត ការដោះស្រាយតាមហេតុពិត។ ឥតមានដំណោះ ឥតមានផ្លូវដោះ។”