វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំបូង
គុ. [ដំ-បូង]
ជាបឋម, ជាខាងដើម, មុន, ទីមួយ :
ជាបឋម, ជាខាងដើម, មុន, ទីមួយ :
ជាបឋម, ជាខាងដើម, មុន, ទីមួយ :
“គ្រាដំបូង, ជាន់ដំបូង។”
ខ្យល់ដំបូង គឺខ្យល់ដែលបក់ពីទិសឧត្តរមកជាដំបូងក្នុងខាងដើមនៃហេមន្តរដូវ :
“គ្រុនដំបូងខ្យល់ គឺគ្រុនដែលបណ្ដាលអំពីខ្យល់ដំបូងនោះ។”
ដំណើរថ្មោងចិត្ត, ដែលទើបនឹងតាំងចិត្តផ្ដើម ផ្គង ជាដំបូង ឬដែលទើបនឹងចាប់ចិត្តស្រឡាញ់, រាប់រកជាដំបូង។
“”
កិច្ចការអ្វីមួយដែលគេទើបនឹងតាំងផ្ដើមជាដំបូង, ដែលតាំងផ្ដើមជាមុនបំផុត។
“”