វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំបៅទ្រូង
កិ. [ដំ-បៅ-ទ្រូង]
(សំនួន.) ឈឺងំមិនស្បើយក្នុងចិត្ត ហាក់បីដូចមានដំបៅនៅក្នុងទ្រូង :
(សំនួន.) ឈឺងំមិនស្បើយក្នុងចិត្ត ហាក់បីដូចមានដំបៅនៅក្នុងទ្រូង :
(សំនួន.) ឈឺងំមិនស្បើយក្នុងចិត្ត ហាក់បីដូចមានដំបៅនៅក្នុងទ្រូង :
“ឪពុកម្ដាយដំបៅទ្រូងដោយសារកូនអកតញ្ញូ។”