វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំអក់
កិ., គុ.កិ. [ដំ-អក់]
អែអង់, រេរង់, ចំអៀក, ក្រស្ដី, ក្រនិយាយ, ក្រទៅ, ក្រមក, ក្រក្រោក, ក្រអង្គុយ។ល។ :
អែអង់, រេរង់, ចំអៀក, ក្រស្ដី, ក្រនិយាយ, ក្រទៅ, ក្រមក, ក្រក្រោក, ក្រអង្គុយ។ល។ :
អែអង់, រេរង់, ចំអៀក, ក្រស្ដី, ក្រនិយាយ, ក្រទៅ, ក្រមក, ក្រក្រោក, ក្រអង្គុយ។ល។ :
“ចុះវាដំអក់នៅដល់ណាទៀត?។”