វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដ៏
គុ.កិ. [ដ]
ដែល, ដែលជា; ពាក្យជាវិសេសនៈ, មានសំឡេងខ្លីកំបុត សម្រាប់និយាយផ្សំនឹងគុណនាម ប្រើរៀងរបៀបត្រង់ខាងដើមគុណនាមដែលគួរប្រកបជាមួយផងបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែល, ដែលជា; ពាក្យជាវិសេសនៈ, មានសំឡេងខ្លីកំបុត សម្រាប់និយាយផ្សំនឹងគុណនាម ប្រើរៀងរបៀបត្រង់ខាងដើមគុណនាមដែលគួរប្រកបជាមួយផងបាន :
ឧទាហរណ៍
“ធម៌ដ៏បវរ, ទ្រព្យដ៏ប្រសើរ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(មិនប្រើជាវិសេសនៈចំពោះមនុស្សសត្វ ផងទេ កុំប្រើជា មនុស្សដ៏ស្រែ, ដ៏ចម្ការ; ត្រូវប្រើពាក្យថា មនុស្សអ្នកស្រែ, អ្នកចម្ការ។ល)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់