វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋានីយ
ន. [ឋា-នី] ឬ [ឋា-ណី]
ទីសម្រាប់សម្នាក់, ទីសំចត, ទីចត, ដំណាក់សម្រាប់ឈប់សម្រាក, សម្រាប់ដាក់រទេះជាដើម; ភូមិ, ស្រុក។ល។ :
ទីសម្រាប់សម្នាក់, ទីសំចត, ទីចត, ដំណាក់សម្រាប់ឈប់សម្រាក, សម្រាប់ដាក់រទេះជាដើម; ភូមិ, ស្រុក។ល។ :
ទីសម្រាប់សម្នាក់, ទីសំចត, ទីចត, ដំណាក់សម្រាប់ឈប់សម្រាក, សម្រាប់ដាក់រទេះជាដើម; ភូមិ, ស្រុក។ល។ :
“ឋានីយរទេះ, ឋានីយរថយន្ត, ឋានីយរទេះភ្លើង ...។”
(ច្រើនប្រើ ស្ថានីយ ជាង ឋានីយ)។