វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋិតិកាល
ន. [ឋិ-តិ-កាល]
កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
កាល, គ្រាដែលតាំងនៅ; កាលនៃការឋិតនៅ ...។
“”