វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណា
សព្វ. [ណា]
សព្ទនាមប្រាប់សេចក្ដីមិនទាន់ទៀង, មិនទាន់ប្រាកដ ឬ មានអាការៈជាសេចក្ដីសង្ស័យ :
សព្ទនាមប្រាប់សេចក្ដីមិនទាន់ទៀង, មិនទាន់ប្រាកដ ឬ មានអាការៈជាសេចក្ដីសង្ស័យ :
សព្ទនាមប្រាប់សេចក្ដីមិនទាន់ទៀង, មិនទាន់ប្រាកដ ឬ មានអាការៈជាសេចក្ដីសង្ស័យ :
“ទៅផ្ទះណាក៏បាន; តាមតែអ្នកណាក៏ដោយ; អ្នកណាធ្វើអំពើអ្វី ទោះល្អក្ដី អាក្រក់ក្ដី, អ្នកនោះនឹងបានទទួលផលនៃអំពើនោះវិញពុំខាន; មកពីណា? ទៅណា? អ្នកណាដើរនុ៎ះ? ...។”
អ្វីក៏ដោយ។
“”
នីមួយ។
“”