វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណែងណង
ន. [ណែង-ណង]
កំណាត់ឈើឬឫស្សី ចងបន្តោកបង្អូសដី ភ្ជាប់នៅកសត្វចតុប្បាទ មានគោ, សេះ, ឆ្កែជាដើម ដើម្បីឱ្យទទើសទទែងជើងមុខមិនឱ្យបោលបាន :
កំណាត់ឈើឬឫស្សី ចងបន្តោកបង្អូសដី ភ្ជាប់នៅកសត្វចតុប្បាទ មានគោ, សេះ, ឆ្កែជាដើម ដើម្បីឱ្យទទើសទទែងជើងមុខមិនឱ្យបោលបាន :
កំណាត់ឈើឬឫស្សី ចងបន្តោកបង្អូសដី ភ្ជាប់នៅកសត្វចតុប្បាទ មានគោ, សេះ, ឆ្កែជាដើម ដើម្បីឱ្យទទើសទទែងជើងមុខមិនឱ្យបោលបាន :
“ចងណែងណង, ជាប់ណែងណង។”