វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណែន
គុ. [ណែន]
តឹង, រឹង, ចង្អៀត, ហាប់ :
តឹង, រឹង, ចង្អៀត, ហាប់ :
តឹង, រឹង, ចង្អៀត, ហាប់ :
“ភ្ញៀវអង្គុយណែនក្នុងរោង។”
ឈ្មោះប្រាក់ដុំមួយបែបរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្នូកជ្រូក, ទម្ងន់ ១០តម្លឹង ឬ ១០តម្លឹង ២ជី, ចាយជាប្រាក់រាយចំនួន ១៥រៀល ឬ ១៦រៀល ដោយចុះឡើងតាមកាលតាមសម័យ; សព្វថ្ងៃលើកលែងចាយហើយ។
“”