វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណ៎ះ!
ឧ. [ណ៎ះ]
ពាក្យមានសំឡេងឡើងខ្ពស់ស្រួច ឬ ស្រទន់ សម្រាប់និយាយបញ្ជាក់សេចក្ដីឱ្យប្រាកដ មានអាការៈហាក់ដូចជាឆ្ងល់ ឬសួរថែមថា :
ពាក្យមានសំឡេងឡើងខ្ពស់ស្រួច ឬ ស្រទន់ សម្រាប់និយាយបញ្ជាក់សេចក្ដីឱ្យប្រាកដ មានអាការៈហាក់ដូចជាឆ្ងល់ ឬសួរថែមថា :
ពាក្យមានសំឡេងឡើងខ្ពស់ស្រួច ឬ ស្រទន់ សម្រាប់និយាយបញ្ជាក់សេចក្ដីឱ្យប្រាកដ មានអាការៈហាក់ដូចជាឆ្ងល់ ឬសួរថែមថា :
“មិនមែនឬ?, មិនមែនដូច្នោះឬ?; និយាយទៅរកបានចំពោះតែមនុស្សអ្នកតូចទាបជាង ឬដែលស្និទ្ធស្នាល, ដែលស្មើគ្នា ដូចជា នែ, ទៅកុំខានណ៎ះ!; ប្រយ័ត្នណ៎ះ!; កុំភ្លេចណ៎ះ!; សុំឱ្យកូនម៉ែនាងបានជាសះស្បើយតាំងពីថ្ងៃនេះទៅណ៎ះនាងណា៎! ...។”
(ដូចគ្នានឹង ណ៎ា!, ណ៎ាះ! ហ្ន៎ះ!, ហ្ន៎ា!)។