វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណ្ហើយ
គុ.កិ., ឧ. [ណ្ហើយ]
កុំឡើយ, កុំបាច់ឡើយ។ ពាក្យបដិសេធន៍សម្រាប់និយាយឃាត់ឱ្យឈប់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះ :
កុំឡើយ, កុំបាច់ឡើយ។ ពាក្យបដិសេធន៍សម្រាប់និយាយឃាត់ឱ្យឈប់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះ :
កុំឡើយ, កុំបាច់ឡើយ។ ពាក្យបដិសេធន៍សម្រាប់និយាយឃាត់ឱ្យឈប់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះ :
“ណ្ហើយកុំយក!; ណ្ហើយកុំនិយាយ! ...។”
ប្រាប់សេចក្ដីថា ល្មមហើយ ក៏បាន :
“ណ្ហើយ, យើងឈប់នៅទីនេះចុះ!; ណ្ហើយ, ខ្ញុំជម្រាបលាអ្នកទាំងអស់គ្នាហើយ!; ណ្ហើយ! មីងលាក្មួយសិនហើយណ៎ះ!”