វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តតិយជន
ន. [តៈ-តិ-យៈ-ជន់]
(ច្ប.) ជនទីបីឬជនដែលមិនមែនភាគីនៅក្នុងទំនាក់ទំនងគតិយុត្ត។ ជនដែលមិនមែនជាភាគីក្នុងរឿងក្ដីរដ្ឋប្បវេណី។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ច្ប.) ជនទីបីឬជនដែលមិនមែនភាគីនៅក្នុងទំនាក់ទំនងគតិយុត្ត។ ជនដែលមិនមែនជាភាគីក្នុងរឿងក្ដីរដ្ឋប្បវេណី។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់