តម្រិះ

(សៀមយកទៅប្រើជា ដាំរិ បំប្លែងចេញពីពាក្យ ត្រិ អ.ថ. ទ្រិ ត្រិ នេះក៏គឺ ត្រិះ ត្រិះរិះ របស់ខ្មែរនឹងឯង; ពាក្យខ្មែរយើងថា តម្រិះ ជា ន. របស់ ត្រិះ; រាជសព្ទ ប្រើជា កិ. ថា ទ្រង់ព្រះតម្រិះ គឺទ្រង់មានព្រះយោបល់ត្រិះរិះ, រិះរេ សៀមប្រើជា រ.ស. ដែរថា សុងផ្រៈដាំរិ គឺទ្រង់ព្រះតម្រិះហ្នឹងឯង)។