វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លង់
កិ., គុ.កិ. [តំ-ឡង់]
ធ្វើឱ្យហ៊ឹងស្ដាប់ពុំឮ, ធ្វើឱ្យថ្លង់អផ្សុកត្រចៀក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យហ៊ឹងស្ដាប់ពុំឮ, ធ្វើឱ្យថ្លង់អផ្សុកត្រចៀក :
ឧទាហរណ៍
“កុំតម្លង់គេ; និយាយតម្លង់រកតែនឹងដេកពុំបាន។”
២
មនុស្សឬសត្វដែលថ្លង់ :
ឧទាហរណ៍
“មេតម្លង់, អាតម្លង់ (ព.ទ្រ.)។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.រ. ថា ថ្លង់, ព.គ. ថា ធ្ងន់ត្រចៀក, ស្ដាប់មិនសូវឮ ដូចជា មនុស្សថ្លង់, គាត់ថ្លង់ស្ដាប់មិនសូវឮទេ, ព.ខ្ព. ថា ហ៊ឹងឬហ៊ឹងត្រចៀក ជាពាក្យសម្រាលដោយមិនហ៊ានចេញថា ថ្លង់)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់