វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លា
ន. [តំ-ឡា]
ដំណើរធ្វើឱ្យថ្លា, សេចក្ដីថ្លា, សភាពដែលរងថ្លា :
ដំណើរធ្វើឱ្យថ្លា, សេចក្ដីថ្លា, សភាពដែលរងថ្លា :
ដំណើរធ្វើឱ្យថ្លា, សេចក្ដីថ្លា, សភាពដែលរងថ្លា :
“មានចិត្តកាត់តម្លាសទ្ធា គឺមានចិត្តជ្រះថ្លាជឿ (ប្រើចំពោះតែចិត្តជាកុសល)។”