វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្លោះ
កិ. [តំ-ឡោះ]
ធ្វើឱ្យថ្លោះ, ធ្វើឱ្យភ្លាត់ឬឱ្យរបូត, បន្ធូររបស់ដែលបានដំឡើងហើយឱ្យធូរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យថ្លោះ, ធ្វើឱ្យភ្លាត់ឬឱ្យរបូត, បន្ធូររបស់ដែលបានដំឡើងហើយឱ្យធូរ :
ឧទាហរណ៍
“តម្លោះស្នា, តម្លោះកៃកាំភ្លើង, តម្លោះឆត្រ។”
២
បញ្ចុះឱ្យទាបឱ្យតិច, បន្ថយ, បន្ទាបមកវិញ :
ឧទាហរណ៍
“តម្លោះអំណាច, តម្លោះបុណ្យស័ក្ដិ (ព.ប្រ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់