វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តាក់ទិក
ន. [តាក់-ទិច]
យុទ្ធវិធី កលល្បិច ឬមធ្យោបាយដ៏ល្អិតល្អន់ ដែលគ្រោងទុកដើម្បីសម្រេចកិច្ចការអ្វីមួយ :
យុទ្ធវិធី កលល្បិច ឬមធ្យោបាយដ៏ល្អិតល្អន់ ដែលគ្រោងទុកដើម្បីសម្រេចកិច្ចការអ្វីមួយ :
យុទ្ធវិធី កលល្បិច ឬមធ្យោបាយដ៏ល្អិតល្អន់ ដែលគ្រោងទុកដើម្បីសម្រេចកិច្ចការអ្វីមួយ :
“តាក់ទិកទ័ពព្រៃ, ការប្ដូរតាក់ទិកក្នុងសមរភូមិ, តាក់ទិកក្នុងការធ្វើជំនួញ។”