វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តាលវ័ន
ន. [តា-ឡៈ-វ័ន]
ព្រៃត្នោត, ជ្រំត្នោត :
ព្រៃត្នោត, ជ្រំត្នោត :
ព្រៃត្នោត, ជ្រំត្នោត :
“ពួកជនបរទេសអ្នកជិះយន្តហោះ ដែលទើបនឹងបានមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជា ជាដំបូងបង្អស់, លុះក្រឡេកមកខាងក្រោម ឃើញតាលវ័ន ច្រើនតែលាន់មាត់ស្ងើច ព្រោះក្នុងសកលលោក មានតែប្រទេសនេះមួយគត់ដែលមានដើមត្នោតដុះច្រូងត្រៀបត្រា ប្លែកជាងប្រទេសនានាក្នុងអាស៊ីទ្វីប។”
(ម.ព. ត្នោត ផង)។