វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តាវកាលិក
ន. [តា-វៈ-កា-លិក]
វត្ថុដែលប្រព្រឹត្តទៅបានតែក្នុងកាលប៉ុណ្ណោះ, របស់ដែលកើតឡើង ឬដែលប្រើប្រាស់បានក្នុងកាលដ៏ខ្លីឬក៏ក្នុងកាលមានកម្រិត; របស់ខ្ចីគេ។
វត្ថុដែលប្រព្រឹត្តទៅបានតែក្នុងកាលប៉ុណ្ណោះ, របស់ដែលកើតឡើង ឬដែលប្រើប្រាស់បានក្នុងកាលដ៏ខ្លីឬក៏ក្នុងកាលមានកម្រិត; របស់ខ្ចីគេ។
វត្ថុដែលប្រព្រឹត្តទៅបានតែក្នុងកាលប៉ុណ្ណោះ, របស់ដែលកើតឡើង ឬដែលប្រើប្រាស់បានក្នុងកាលដ៏ខ្លីឬក៏ក្នុងកាលមានកម្រិត; របស់ខ្ចីគេ។
“”
ដែលប្រើប្រាស់បានក្នុងកាលដ៏ខ្លីឬក៏ក្នុងកាលមានកម្រិត :
“របស់ជាតាវកាលិក។”
អត្ថប្រយោជន៍ក្នុងផ្នែកនីមួយៗនៃរបបសន្តិសុខសង្គមដែលត្រូវជូនដល់សមាជិកនៃស្ថាប័នណាមួយនៅពេលសាមីជនជួបប្រទះនូវហានិភ័យជាយថាហេតុបណ្ដាលឱ្យបាត់បង់លទ្ធភាពបំពេញការងារ។
“”
(ច្ប.) វត្ថុឬសកម្មភាពដែលជាទីតាំងឬជាកម្មវត្ថុនៃកាតព្វកិច្ច :
“តាវកាលិករបស់អ្នកទិញ គឺបង់ថ្លៃទៅឱ្យអ្នកលក់ ឯតាវកាលិករបស់អ្នកលក់ គឺត្រូវប្រគល់ទំនិញទៅឱ្យអ្នកទិញ។”
(ព.ផ្ទ. យាវកាលិក)។