វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តាំងឆាយ
ន. [តាំង-ឆាយ]
ស្ពៃហាន់ជាចំណិតខ្លីៗ ហាលថ្ងៃឱ្យស្រពាប់ រួចប្រឡាក់អំបិលហើយផ្អាប់ :
ស្ពៃហាន់ជាចំណិតខ្លីៗ ហាលថ្ងៃឱ្យស្រពាប់ រួចប្រឡាក់អំបិលហើយផ្អាប់ :
ស្ពៃហាន់ជាចំណិតខ្លីៗ ហាលថ្ងៃឱ្យស្រពាប់ រួចប្រឡាក់អំបិលហើយផ្អាប់ :
“តាំងឆាយកញ្ចប់ ក្រឡតាំងឆាយ។”