វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តិន្នីស
ន. [តិន-នីស]
កីឡាមួយប្រភេទដែលមានគូប្រកួតមួយគូឬពីរគូ ហើយប្រើរ៉ាកែតវាយកូនបាល់ទៅវិញទៅមករំលងសំណាញ់នៅពាក់កណ្ដាលតារាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កីឡាមួយប្រភេទដែលមានគូប្រកួតមួយគូឬពីរគូ ហើយប្រើរ៉ាកែតវាយកូនបាល់ទៅវិញទៅមករំលងសំណាញ់នៅពាក់កណ្ដាលតារាង :
ឧទាហរណ៍
“កីឡានេះក៏មានឈ្មោះថា កីឡាវាយកូនបាល់ផងដែរ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់