វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តឹងសរសៃក
កិ. [តឹង-ស-សៃ-ក]
(សំនួន.) ជជែកគ្នាខ្លាំងៗយកឈ្នះចាញ់រៀងៗខ្លួន ដោយកំហឹងរហូតឡើងសរសៃក :
(សំនួន.) ជជែកគ្នាខ្លាំងៗយកឈ្នះចាញ់រៀងៗខ្លួន ដោយកំហឹងរហូតឡើងសរសៃក :
(សំនួន.) ជជែកគ្នាខ្លាំងៗយកឈ្នះចាញ់រៀងៗខ្លួន ដោយកំហឹងរហូតឡើងសរសៃក :
“ភាគីទាំងពីរជជែកតឹងសរសៃកដាក់គ្នា។”