វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុកកែ
ន. [តុក-កែ]
(ម.ព. តឹកកែ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
(ម.ព. តឹកកែ)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះពស់មួយប្រភេទមាឌតូចរៀវ សម្បុរបៃតង ជួនកាលលូនឡើងនៅក្រោមដំបូលផ្ទះ, កាលបើតុកកែឃើញ តែងតែហាមាត់ធំ បើកឱកាសឱ្យពស់នេះចូលស៊ីថ្លើម, តុកកែក៏នៅតែរស់ ប៉ុន្តែឈប់លែងយំអស់កាលយូរ, លុះថ្លើមដុះធំឡើងវិញទើបយំ ពស់នេះក៏ចូលស៊ីថ្លើមទៀត (ពាក្យតំណាល) :
ឧទាហរណ៍
“ពស់តុកកែ។”
៣
ត្រីសមុទ្រមួយប្រភេទរាងសំប៉ែត មាត់ធំ ភាគច្រើនមានសម្បុរបៃតងឬត្នោត ខ្លះមានក្រឡាស្រដៀងសត្វតុកកែឬប្ដូរពណ៌តាមកាលវេលា :
ឧទាហរណ៍
“គេអាចនេសាទត្រីតុកកែបានដោយប្រើឧបករណ៍មុជទឹក ឬក៏មានការចិញ្ចឹមវាដាក់ក្នុងបែផងដែរ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់