វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុលាការ
ការថ្លឹង, ការស្ទង់ មិនឱ្យមានល្អៀង; ឬអ្នកស្ទង់តម្រង់សេចក្ដី។
ការថ្លឹង, ការស្ទង់ មិនឱ្យមានល្អៀង; ឬអ្នកស្ទង់តម្រង់សេចក្ដី។
ការថ្លឹង, ការស្ទង់ មិនឱ្យមានល្អៀង; ឬអ្នកស្ទង់តម្រង់សេចក្ដី។
“”
ក្រសួងជម្រះក្ដី ឬចៅក្រមអ្នកវិនិច្ឆ័យក្ដី។
“”
សាលាជម្រះក្ដីខ្ពស់បំផុតដែលមានសមត្ថកិច្ចសម្រេចលើបណ្ដឹងសាទុក្ខជាដើម។
“”
(សំនួន.) តុលាការដែលមិនឯករាជ្យ។
“”