វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តៀម
ន. [តៀម]
ផ្ទះធ្វើផ្ទាល់នឹងផ្ទៃផែនដី ឥតរតឥតថ្នាក់ សម្រាប់ដាក់ទំនិញរាយរងលក់ដូរ។ ផ្ទះបែបនេះ, ទោះសម្រាប់គ្រាន់តែនៅឥតលក់ដូរអ្វីក្ដី, ខ្មែរយើងហៅ តៀម ទាំងអស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ផ្ទះធ្វើផ្ទាល់នឹងផ្ទៃផែនដី ឥតរតឥតថ្នាក់ សម្រាប់ដាក់ទំនិញរាយរងលក់ដូរ។ ផ្ទះបែបនេះ, ទោះសម្រាប់គ្រាន់តែនៅឥតលក់ដូរអ្វីក្ដី, ខ្មែរយើងហៅ តៀម ទាំងអស់ :
ឧទាហរណ៍
“តៀមស្រា, តៀមលក់បាយ, តៀមចិន, ផ្ទះតៀម, តៀមស្រា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់