វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តេតាណុស
(វេជ្ជ.) ឈ្មោះជំងឺមួយប្រភេទបង្កដោយបាត់តេរីចូលមកក្នុងខ្លួនតាមមុខរបួសឬដំបៅ ដែលធ្វើឱ្យសាច់ដុំ ជាពិសេសនៅជុំវិញមាត់ឡើងតឹងហើយរឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(វេជ្ជ.) ឈ្មោះជំងឺមួយប្រភេទបង្កដោយបាត់តេរីចូលមកក្នុងខ្លួនតាមមុខរបួសឬដំបៅ ដែលធ្វើឱ្យសាច់ដុំ ជាពិសេសនៅជុំវិញមាត់ឡើងតឹងហើយរឹង :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកមានជំងឺតេតាណុសតែងតែប្រកាច់ជាញឹកញាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់