វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តេន
ស្លាប់, ងាប់ :
ស្លាប់, ងាប់ :
ស្លាប់, ងាប់ :
“តេនទៅហើយ!; តេនឱ្យស្រឡះទៅ! ឮថាវាឈឺ មិនទាន់បានទៅសួរវាផង ស្រាប់តែវាតេនទៅហើយ! (ព.សា.)។”
ពាក្យនេះជាប់មកពីបាលីថា តេន មរណំ ជាអង្គទី ៥របស់បាណាតិបាត ដែលមានន័យថា "សត្វស្លាប់ ព្រោះព្យាយាមនោះ ឬព្រោះការខ្នះខ្នែងសម្លាប់នោះ" គឺយកតែត្រឹមពាក្យ "តេន" មួយកំណាត់ខាងដើមប៉ុណ្ណោះ ដែលមានន័យថា "ព្រោះព្យាយាមនោះ" មកសន្មតប្រើថាស្លាប់ ទេដឹង?។
“”
(ច្រើនប្រើចំពោះតែការត្លុកកំប្លែង)។