វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តេះតះ
គុ.កិ. [តេះ-តះ]
ដោយខំប្រឹងក្រោក ឈរ ដើរ ទាំងគ្មានលំនឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដោយខំប្រឹងក្រោក ឈរ ដើរ ទាំងគ្មានលំនឹង :
ឧទាហរណ៍
“ក្មេងរៀនដើរតេះតះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដោយខំប្រឹងក្រោក ឈរ ដើរ ទាំងគ្មានលំនឹង :
ដោយខំប្រឹងក្រោក ឈរ ដើរ ទាំងគ្មានលំនឹង :
“ក្មេងរៀនដើរតេះតះ។”