វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តោមរធរ
ន. [តោ-ម៉ៈ-រ៉ៈ-ធ] ឬ [តោ-ម៉-ធ]
អ្នកកាន់លំពែងស្នែងក្របីឬអ្នកកាន់ផ្គាក់កកុក (ច្រើនប្រើតែក្នុងសាស្ត្រាទេសន៍ប្រែរយនិងកាព្យ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកកាន់លំពែងស្នែងក្របីឬអ្នកកាន់ផ្គាក់កកុក (ច្រើនប្រើតែក្នុងសាស្ត្រាទេសន៍ប្រែរយនិងកាព្យ) :
ឧទាហរណ៍
“ឯពួកពលតោមរធរ ស្រែកហ៊ោកម្ទរ គឃរស្ទុះចូលតយុទ្ធ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់