វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តំណឹង
ន. [តំ-ណឹង]
ការតឹង, សណ្ដាប់ធ្នាប់តឹង, ភាពតឹងតែង :
ការតឹង, សណ្ដាប់ធ្នាប់តឹង, ភាពតឹងតែង :
ការតឹង, សណ្ដាប់ធ្នាប់តឹង, ភាពតឹងតែង :
“កាន់ដំណឹង គឺកាន់សណ្ដាប់ធ្នាប់តឹង, លះបង់ចោលតំណឹងឥតប្រយោជន៍ គឺលះបង់ ចោលភាពតឹងតែងឥតប្រយោជន៍។”
អាការៈទង្គឹះចិត្ត តានតឹងនិងថប់អារម្មណ៍ធ្ងន់ធ្ងរ ដែលប៉ះពាល់រហូតដល់ប្រព័ន្ធឈាមរត់ ប្រព័ន្ធផ្លូវដង្ហើម ...។
“”