តំបន់

ទី; ប៉ែកដី; ប៉ែកព្រៃ ជាដើម :

ទីស្ដីការរាជការមួយផ្នែកតូច មានសង្កាត់ប៉ុណ្ណោះៗ មានអ្នករាជការថ្នាក់លេខាធិការស្រុកម្នាក់ ឬនាយរាជតម្រួតម្នាក់ជាមេគ្រប់គ្រង ជាតំណាងអភិបាលស្រុក ក៏ហៅតំបន់ ដែរ។ តំបន់អូររាំងឪ (ក្នុងស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម), តំបន់ត្រាំខ្នារ (ក្នុងស្រុកបាទីខេត្តតាកែវ)។ល។ មេតំបន់មួយៗ ហៅថា ចៅតំបន់ (កាលពីដើម តំបន់ នេះ អាចឱ្យសរសេរជា ដំបន់ ក៏បាន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះត្រូវលែងប្រើ, ត្រូវសរសេរ ដំបន់ ចំពោះតែ វាយមួយដំបងត្រូវដំបន់យ៉ាងធ្ងន់ ឯណោះដោយឡែកទៅវិញ)។

ទីឬផ្ទៃដីដែលមានលក្ខណៈសម្គាល់រួមមួយតាមធម្មជាតិឬសិប្បនិម្មិត :

ទីដីដែលមានរយៈកម្ពស់ខ្ពស់ និងមានសណ្ឋានរាប :

ទីតាំងភូមិសាស្ត្រដែលនៅជាប់នឹងសមុទ្រ :

ទីដីដែលនៅដាច់ឆ្ងាយពីគេ :

ទីដីដែលមានរយៈកម្ពស់ទាប ឬជួនកាលទាបជាងនីវ៉ូទឹកសមុទ្រទៀតផង :

ទីដែលស្ថិតនៅភាគខាងជើងនិងខាងត្បូងបំផុតនៃផែនដី ហើយទទួលបានពន្លឺព្រះអាទិត្យតិចបំផុត។ តំបន់ទាំងនោះមានអាកាសធាតុត្រជាក់ (ក្រោមសូន្យអង្សាសេ) ហើយខ្សត់ទឹកភ្លៀងណាស់ គ្មានរដូវច្បាស់លាស់ទេ :

ទីដីដែលសម្បូរទៅដោយដើមឈើដុះគ្របដណ្ដប់យ៉ាងច្រើន បង្កើតបានជាជម្រកសត្វព្រៃ :

ទីដីដែលមានដីឬថ្មដែលដុះខ្ពស់ត្រដែតឡើងផុតពីផ្ទៃដីរាប :