វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្ងោក
ន. [ត្ងោក]
ប្រដាប់ឃុំឃាំងមួយប្រភេទ (ពួកឃ្នាង) ធ្វើដោយកំណាត់ឈើឬកំណាត់គល់ឫស្សី មានកាំឬកង់ សម្រាប់ដាក់មនុស្សត្រូវចោទជាបទឧក្រិដ្ឋ ដែលមិនទាន់កាត់ទោសនៅឡើយ (ច្រើនប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលសម័យបុរាណ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ឃុំឃាំងមួយប្រភេទ (ពួកឃ្នាង) ធ្វើដោយកំណាត់ឈើឬកំណាត់គល់ឫស្សី មានកាំឬកង់ សម្រាប់ដាក់មនុស្សត្រូវចោទជាបទឧក្រិដ្ឋ ដែលមិនទាន់កាត់ទោសនៅឡើយ (ច្រើនប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលសម័យបុរាណ) :
ឧទាហរណ៍
“ជាប់ត្ងោក, ដាក់ត្ងោក, ដោះត្ងោក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់