វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្បាញ
កិ. [ត្បាញ]
ខ្ទាស់ចេសអំបោះ ឬចេសសូត្រឱ្យកើតជាសំពត់ ឬខ្ទាស់បន្ទោះអ្វីៗ ឱ្យកើតជាល្អីកញ្ជើជាដើម :
ខ្ទាស់ចេសអំបោះ ឬចេសសូត្រឱ្យកើតជាសំពត់ ឬខ្ទាស់បន្ទោះអ្វីៗ ឱ្យកើតជាល្អីកញ្ជើជាដើម :
ខ្ទាស់ចេសអំបោះ ឬចេសសូត្រឱ្យកើតជាសំពត់ ឬខ្ទាស់បន្ទោះអ្វីៗ ឱ្យកើតជាល្អីកញ្ជើជាដើម :
“ត្បាញសំពត់, ត្បាញល្អី, ត្បាញកន្ទេល។”