វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្បូង
ន. [ត្បូង]
ក្បាល :
ក្បាល :
ក្បាល :
“ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិតលើត្បូង; ខ្ញុំព្រះអង្គសូមក្រាបថ្វាយបង្គំដោយត្បូង។”
ក្រសួងជាត្បូងនៃការទាំងពួង (ព.បុ.)។
“”
ប៉ែកខាងដើមនិងខាងចុងរបស់ខ្នើយ។
“”
ក្បាលដឹងជ្វា។
“”
ឈ្មោះទិសប្រទល់ចំគ្នានឹងទិសខាងជើង, ទិសទក្សិណ :
“ខាងត្បូង, ឯត្បូង។”
កែវថ្មវិសេសច្រើនប្រភេទមានពេជ្រ, មរកត, កណ្ដៀង, និល, ទទឹម ជាដើម :
“អ្នកជីកត្បូង, អ្នកលក់ត្បូង, ជាងច្នៃត្បូង។”
ក្បាលចិញ្ចៀនដែលដាំកែវថ្ម។
“”
(តាមទំនៀមខ្មែរពីបុរាណនៅពេលដេកគេតែងយកក្បាលទៅខាងទិសនេះ ទើបហៅថា ខាងត្បូង គឺខាងក្បាល)។