វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្មិល
គុ.កិ. [ត្មិល]
ស្រឡះ (និយាយបានតែពីដួល ឬដាច់ធ្លាក់, ដាច់រលំ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្រឡះ (និយាយបានតែពីដួល ឬដាច់ធ្លាក់, ដាច់រលំ) :
ឧទាហរណ៍
“ដួលត្មិល, ដាច់ត្មិល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ស្រឡះ (និយាយបានតែពីដួល ឬដាច់ធ្លាក់, ដាច់រលំ) :
ស្រឡះ (និយាយបានតែពីដួល ឬដាច់ធ្លាក់, ដាច់រលំ) :
“ដួលត្មិល, ដាច់ត្មិល។”