វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រកួញ
កិ. [ត្រ-កួញ]
មូរត្របាញ់ខ្សែ ឬចម្រៀកផ្ដៅជាដើមឱ្យណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
មូរត្របាញ់ខ្សែ ឬចម្រៀកផ្ដៅជាដើមឱ្យណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
មូរត្របាញ់ខ្សែ ឬចម្រៀកផ្ដៅជាដើមឱ្យណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
“ត្រកួញខ្សែ, ត្រកួញចម្រៀកធាងត្នោត, ត្រកួញព្រ័ត្រ។”