វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រចៀកកណ្ដុរ
ន. [ត្រ-ចៀក-កន់-ដុល]
ឈ្មោះផ្សិតដុះនឹងដើមឈើសម្បុរក្រមៅ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងត្រចៀកកណ្ដុរ; ជួនកាលដុះនៅដីច្រាបក៏មាន :
ឈ្មោះផ្សិតដុះនឹងដើមឈើសម្បុរក្រមៅ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងត្រចៀកកណ្ដុរ; ជួនកាលដុះនៅដីច្រាបក៏មាន :
ឈ្មោះផ្សិតដុះនឹងដើមឈើសម្បុរក្រមៅ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងត្រចៀកកណ្ដុរ; ជួនកាលដុះនៅដីច្រាបក៏មាន :
“ផ្សិតត្រចៀកកណ្ដុរ។”