វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រដិត
ន. [ត្រ-ដិត]
ឈ្មោះវល្លិរំអិលមួយប្រភេទ ច្រើនដុះនៅដីទួលត្រជាក់ក្បែរគល់ឈើធំ ឬនៅដំបូកជាដើម, ដើមខ្ចីនិងស្លឹកវាបើយកមកច្របាច់លាយនឹងទឹកចេញជារំអិលអន្លាយ មានជាតិរមាស់បន្តិចៗប្រើធ្វើជាថ្នាំត្រជាក់បាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិរំអិលមួយប្រភេទ ច្រើនដុះនៅដីទួលត្រជាក់ក្បែរគល់ឈើធំ ឬនៅដំបូកជាដើម, ដើមខ្ចីនិងស្លឹកវាបើយកមកច្របាច់លាយនឹងទឹកចេញជារំអិលអន្លាយ មានជាតិរមាស់បន្តិចៗប្រើធ្វើជាថ្នាំត្រជាក់បាន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
និយាយជាប់ៗអណ្ដាត, ដែលទាក់ទងនឹងការនិយាយរបៀបនេះ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សត្រដិតពីកំណើត, គាត់និយាយត្រដិត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់