វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រដោក
ន. [ត្រ-ដោក]
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ មានមេមានគ្រាប់មានសំឡេងលាន់ឮ សម្រាប់ចងព្យួរនៅកគោ, ក្របី, ដំរី, សេះ។ ឈើឬឫស្សីដែលគេលកចោះជាប្រហោងតែម្ខាងសម្រាប់វាយចាំយាមល្បាតជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ មានមេមានគ្រាប់មានសំឡេងលាន់ឮ សម្រាប់ចងព្យួរនៅកគោ, ក្របី, ដំរី, សេះ។ ឈើឬឫស្សីដែលគេលកចោះជាប្រហោងតែម្ខាងសម្រាប់វាយចាំយាមល្បាតជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សយាមវាយត្រដោក, គោះត្រដោក។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់