វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្របាញ់
[ត្រ-បាញ់]
វេញឬត្រកួញឱ្យខ្មាញ់, មូរបង្វិលយ៉ាងញាប់ឱ្យចូលណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
វេញឬត្រកួញឱ្យខ្មាញ់, មូរបង្វិលយ៉ាងញាប់ឱ្យចូលណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
វេញឬត្រកួញឱ្យខ្មាញ់, មូរបង្វិលយ៉ាងញាប់ឱ្យចូលណែនខ្មាញ់ជាធ្លុងមួយ :
“ត្របាញ់ខ្សែ។”
ដែលលឿនញាប់ខ្មាញ់ដូចគេត្របាញ់ :
“រត់ត្របាញ់ជើង; ទឹកហូរត្របាញ់។”