វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រលិន
គុ., គុ.កិ. [ត្រ-ឡិន]
ដែលមានអាការៈលៀនចេញបន្តិច មើលទៅឃើញកំប្លិម :
ដែលមានអាការៈលៀនចេញបន្តិច មើលទៅឃើញកំប្លិម :
ដែលមានអាការៈលៀនចេញបន្តិច មើលទៅឃើញកំប្លិម :
“អាចម៍ច្រមុះត្រលិន; លៀនចេញត្រលិន, មើលទៅឃើញត្រឡិន។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ត្រឡប់ :
“ត្រឡប់ត្រឡិន គឺត្រឡប់វិលវក់ច្រើនសា, ច្រើនដង។”