វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រសង
កិ., គុ.កិ. [ត្រ-សង]
ដើរជាពួកជាក្រុម, បណ្ដើរគ្នាច្រើនហូរហែមិនដាច់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដើរជាពួកជាក្រុម, បណ្ដើរគ្នាច្រើនហូរហែមិនដាច់ :
ឧទាហរណ៍
“ត្រសងចុះត្រសងឡើង, ដើរត្រសង, ទៅត្រសង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដើរជាពួកជាក្រុម, បណ្ដើរគ្នាច្រើនហូរហែមិនដាច់ :
ដើរជាពួកជាក្រុម, បណ្ដើរគ្នាច្រើនហូរហែមិនដាច់ :
“ត្រសងចុះត្រសងឡើង, ដើរត្រសង, ទៅត្រសង។”