វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រាយ
កិ. [ត្រាយ]
ធ្វើឱ្យមានជាតម្រាយ, កាត់ព្រៃឱ្យមានជាផ្លូវ, ជាជ្រលង :
ធ្វើឱ្យមានជាតម្រាយ, កាត់ព្រៃឱ្យមានជាផ្លូវ, ជាជ្រលង :
ធ្វើឱ្យមានជាតម្រាយ, កាត់ព្រៃឱ្យមានជាផ្លូវ, ជាជ្រលង :
“ត្រាយព្រៃ, ត្រាយផ្លូវ, ពាក្យប្រដៅនេះហើយដែលអ្នកប្រាជ្ញលោកត្រាយទុកមក។”