វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រាវ
ន. [ត្រាវ]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទសន្តានក្ដាត មានធាងមានមើមបរិភោគបាន, រមាស់បរិភោគពុំកើតក៏មាន :
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទសន្តានក្ដាត មានធាងមានមើមបរិភោគបាន, រមាស់បរិភោគពុំកើតក៏មាន :
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទសន្តានក្ដាត មានធាងមានមើមបរិភោគបាន, រមាស់បរិភោគពុំកើតក៏មាន :
“ត្រាវជាដំណាំគួរដាំណាស់។”