វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ត្រាវ

ន. [ត្រាវ]

ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទសន្តានក្ដាត មានធាងមានមើមបរិភោគបាន, រមាស់បរិភោគពុំកើតក៏មាន :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទសន្តានក្ដាត មានធាងមានមើមបរិភោគបាន, រមាស់បរិភោគពុំកើតក៏មាន :

ឧទាហរណ៍

“ត្រាវជាដំណាំគួរដាំណាស់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់