វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រិល
ដែលប្រព្រឹត្តទៅបានដោយឥតមានទើសទាក់, ដែលចេះតែជាប់តហូរហែ ដូចជារអិលឥតទើសទាក់នឹងអ្វី, រ៉ិល, ច្រិល :
ដែលប្រព្រឹត្តទៅបានដោយឥតមានទើសទាក់, ដែលចេះតែជាប់តហូរហែ ដូចជារអិលឥតទើសទាក់នឹងអ្វី, រ៉ិល, ច្រិល :
ដែលប្រព្រឹត្តទៅបានដោយឥតមានទើសទាក់, ដែលចេះតែជាប់តហូរហែ ដូចជារអិលឥតទើសទាក់នឹងអ្វី, រ៉ិល, ច្រិល :
“គាត់ចេះភាសាបារាំងនិយាយត្រិល។”
(ប្រើជា ត្រុល ក៏មាន)។