វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រឹម
គុ., គុ.កិ. [ត្រឹម]
ដែលកំបុតស្អាត, ដែលមានចុងឬគល់ស្មើគ្នា, ទៀងទាត់, ស្មើ :
ដែលកំបុតស្អាត, ដែលមានចុងឬគល់ស្មើគ្នា, ទៀងទាត់, ស្មើ :
ដែលកំបុតស្អាត, ដែលមានចុងឬគល់ស្មើគ្នា, ទៀងទាត់, ស្មើ :
“កំបុតត្រឹម, សម្ដីត្រឹម; ដាច់ត្រឹម, និយាយត្រឹម។”
ដល់ណា, ដរាបណា :
“ទៅត្រឹមណា?។”
ដល់ហ្នឹង, ដរាបហ្នឹង :
“ណ្ហើយ, ត្រឹមណឹងចុះ!”
ដល់ណេះឬដល់នេះ, ដរាបនេះ :
“ពីនោះមកត្រឹមនេះ។”
ដល់ណោះ ឬដល់នោះ, ដរាបនោះ :
“ពីនេះទៅត្រឹមនោះ។”
កំណត់តែ, ល្មមតែដល់ :
“បើមិនបានដល់ ១០ ត្រឹមតែ ៨ ក៏យកដែរ។”
ដែលត្រឹមនិងត្រង់ឥតល្អៀង :
“សម្ដីត្រឹមត្រង់, ប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រង់, និយាយត្រឹមត្រង់។”
ដែលត្រឹមនិងត្រូវឥតល្អៀង :
“ការត្រឹមត្រូវ; ប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ, និយាយត្រឹមត្រូវ។”
ស្មើធេង :
“កំបុតត្រឹមធេង; អស់ត្រឹមធេង។ល។”
(ម.ព. ត្រឹមណេះ)។
“”
(ម.ព. ត្រឹមណោះ)។
“”
(ម.ព. ត្រឹមណឹង)។
“”