វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រែះ
កិ. [ត្រែះ]
កឹះ, ចាប់រះខ្សែចាប៉ីជាដើម :
កឹះ, ចាប់រះខ្សែចាប៉ីជាដើម :
កឹះ, ចាប់រះខ្សែចាប៉ីជាដើម :
“ត្រែះខ្សែចាប៉ី, ត្រែះខ្សែតាខេ។”
ឈ្មោះល្បែងលេងដោយខ្នាច់, ដោយចង្កឹះ ឬគ្រាប់អ្វីៗ មានគ្រាប់ពោតជាដើម :
“លេងត្រែះ។”
ធ្វើឱ្យឡើងចុះជារឿយៗ :
“ត្រែះបាល់, ត្រែះសី។”