វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្អើក
ន. [ត្អើក]
ឈ្មោះវល្លិឆ្មារមួយប្រភេទ ច្រើនដុះនៅមាត់ទឹក, នៅព្រៃរនាម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិឆ្មារមួយប្រភេទ ច្រើនដុះនៅមាត់ទឹក, នៅព្រៃរនាម :
ឧទាហរណ៍
“វល្លិត្អើក។”
២
(វេជ្ជ.) ដំណើរកន្ត្រាក់នៃសាច់ដុំរបាំងទ្រូង ដោយអចេតនាបង្កឱ្យមានការបញ្ចេញខ្យល់និងសំឡេងតាមមាត់ជាសូរអឹកៗ :
ឧទាហរណ៍
“ជំងឺមហារីកបំពង់អាហារបង្កឱ្យមានការត្អើកជាប្រចាំ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់