វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថនៈ
ន. [ថៈ-ណៈ]
ដោះ, កន្សោមដោះ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
ដោះ, កន្សោមដោះ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
ដោះ, កន្សោមដោះ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
“រៀមសូមអែបនែបនៅនិត្យជិតថនា នៃកញ្ញាថ្លាវរល័ក្ខណ៍ភក្ដ្រល្អឯក សូមក្រមុំកុំខេរខឹងប្រឹងប្រកែក សូមរំលែកចែកដាក់ទានមានផលច្រើន។”